33 Haftalık Doğan Derin Demirci

33 HAFTALIK DÜNYAYA GELEN MUCİZEMİZ DERİN DEMİRCİ’NİN HİKAYESİ

Eşimle lise yıllarından süre gelen bir beraberliğimiz vardı ve birlikteliğimizin 10.yılında birleştirdik hayatlarımızı. Biz eşimle beraber hemen çocuk sahibi olmayı düşünmüyorduk. Fakat gerek çevreden gelen tavsiyeler gerekse ailelerin teşvikiyle karar verdik. Ben de Polikistik Over Sendromu olduğu için ben çok tereddütlüydüm olur muydu ? acaba bebeğimiz, olursa hamileliğim de ne gibi sıkıntı çıkar ya da inşallah hiçbir sorun olmaz diye düşünüp duruyordum. Bir süre sonra sınavdan dönüyorduk eşime test yaptıralım bakalım dedim hastaneye uğradık kan testi yaptırdık 1 saat içinde sonuç alabileceğimiz söylendi ben işe geri döndüm. Eşim sonucu alıp yanıma gelecekti.1 saat benim için geçmek bilmedi ve eşimi iş yerinin kapısında görünce heyecandan elim ayağım birbirine girdi adeta. Elinde sonuç kağıdı kalbim küt küt yerinden çıkacakmış gibi atıyor ‘’Sonuç ne olumlu mu olumsuz mu’’ dedim ‘’ maalesef olmamış negatif ‘’ dedi büyük bir hayal kırıklığına uğradım nerdeyse ağlıcam ama içimde bir his hayır hamilesin diyor bir yanımda ya olmazsa hiç diye beni korkutuyor. Eşim gülerek ‘’ Gül çünkü 3 kişi oluyoruz artık gözümüz aydın ‘’ dedi sevinçten ağladım ben bunu hissettim dedim. Her şey çok güzeldi kontrole gittik miniğimizin kalp atışlarını dinledik daha dikkat ederek o özel günü beklerken bir akşam arkadaşımızda misafirlikteyken karnımda kasıklarım da bir sancı hissettim. Eve geldik ki baktım kanamam var ve gitgide şiddetleniyor. Sabaha kadar ilaçlarla durdurduk sabah ilk iş hastaneye doktoruma gittim ve düşük riskim olduğunu hastaneye yatış yapcağımızı söyledi. Her an düşebilir biz tedavi yapcaz ama takdir Allah’ın dedi. İçimde büyük bir üzüntü kolay değil bir can var taşıdığın ve gitmesini istemediğin. 1 hafta hastanede yattık ve şükürler olsun bebeğim bu süreci atlattı dedik.

Normal yaşantıma işime döndüm ailem iş arkadaşlarım herkes öyle güzel yardımcı oldular ki her anımda. Kontrollerimiz güzel geçiyor hiçbir sorun yok derken 7. Aya kadar geldik kontrole gittiğimde doktorum bazı tetkikler sonunda bana NST’ ye girmem gerektiğini söyledi. Rahatsız oldum çünkü NST  son aya yakın olan bi kontrol tekniği. Nst sonrası doktorum 4 boyutlu ultrason çekti ve ‘’ bebeğiniz doğum şeklini almış kanala girmiş nst ve ultrason da erken doğum ihtimalini haber veriyor bundan sonraki süreçte çok dikkat etmeniz gerekiyor bebek henüz 7. Aya yeni girdi ve çok küçük ‘’ dedi doğum öncesi izin için rapor yazdı. Bu şekilde devam ederken bir gün altıma kaçırmış gibi çamaşırımın ıslandığını fark ettim anneme sordum ‘’telaşlanma gün içinde takip edelim ‘’ dedi gün içinde 2 defa daha sık aralıkla aynı durum tekrarlayınca en yakın hastaneye gittik tabi bu süre zarfında miniğimiz daha da zaman kazandı 29 haftalık oldu. Hemen doktorumu aradım suyun geliyor dedi hemen fakülteye gitmemizi istedi yeni doğan yoğun bakımında boş kuvöz orda bulunduğundan dolayı oraya yönlerdirdi bizi. Eşim, annem, kız kardeşim, Kayınvalidem ve Kayınpederim soluğu tıp fakültesinde aldık tahliller NST ultrasyon tetkikleri sonucunda acilen yatırdılar beni hastaneye birkaç tahlil daha var doğum olcak dediler. Ben ağlıyorum eşim ailem şokta.Bebeğim daha çok küçük gelişmeyen o kadar çok yeri var ki diye düşünürken ciğerleri için iğneler yaptılar ve 2 hafta hastane de yatarak geçirdik. 33. Haftaya girdiğimiz gün öğlen saat 12,50 de doktorum geldi ve bebeğin ciğerleri gelişmiş çok iyi geldi sonuç hazırlan doğumhaneye alcaz dedi. Hüngür hüngür ağladım eşime sarıldım hem korku hem heyecan hem endişe hepsi birarada girdim doğumhanenin kapısından. Normal doğum olacağını söylediler ne kadar istemesem de bebeğim için uygun değil desem de fayda etmedi ve suni sancıyı bağladılar.

Her acı çektiğimde bebeğimi düşünerek o süreci atlattım ve 04.04.2013 saat 16.04 ü gösterdiğinde bebeğim dünyaya gözlerini açtı. İşte asıl zorlu süreç bundan sonrasıymış da biz sonra öğrendik. Onu uzaktan gördüm sadece hemen alıp tahlil test yaptılar ve kuvöze getirdiler kızımı. Gece saat 23.00 da ayağa kalktım annemle kuvöz görevlisine gittik kızımı görmek için izin istedim. Kuvözde görevli doktor bana kızımı gösterdi ama dokunamıyorsun sadece uzaktan bakıyorsun yavruna alıp koklayamıyorsun sıcaklığını hissedemiyorsun bile. Doktoru ‘’ durumu iyi şuan için biz solunum cihazına bağlı olur demiştik ama ciğerleri iyi solunumunu kendisi yapıyor sadece enfeksiyon kapmış onu tedavi ediyoruz’’ dedi sevindim. Sabah oldu yine kızımı görmeye gittim yoğun bakımın kapısında yatmak istiyor insan canının parçası orda ya odaya gidip yatmak zoruna gidiyor. Saat 15.00 da doktoru bilgi vermek için geldi durumunu sorduğumuzda bana ‘’ Her şeyi iyiydi fakat gece beyin kanaması geçirmeye başladı hala sızıntı halinde devam ediyor 48 saat içinde durmazsa ameliyat edicez ‘’ dedi. Ben şaşırdım beyin kanaması ne demekti o daha küçücük bi bebekti. Kanama 48 saat içinde azaldı ve benim de hastaneden çıkış sürecim geldi. O gün hayatımın en berbat en kötü günüydü yavrumu orda bırakıp ben eve nasıl giderdim nasıl kopardım o gün kaç sefer kuvöze girdim bilmiyorum ağlamaktan gözlerim şişti eve giderken içim hastanede kaldı beni ziyarete gelenleri bile istemedim.

 

 

Ben dolu gittim boş geldim neden beni ziyarete geliyorlar bebek yok ki diyip ağladım hep . 2 hafta her gün hastaneye gittim gece geç saatlerde eve geldim ve o gün artık onu alabilrisiniz dediler dünyalar benim oldu.Kızımı aldık evimize geldik kontrolleri hep devam etti derken oldu kızım 6 aylık beyim mr ı çekildi ve beyninde kanamadan dolayı lekelenmeler kaldığı ayrıca 2 adet kist olduğu söylendi. Doktor 9 aylık olunca tekrar tetkik olacağını söyledi bebeğim için ‘’ Zekası gelişmeyebilir,yürüyemeyebilir,motor becerisi olmayabilir,konuşamayabilir, gözlerinde sorun olabilir’’ dedi nasıl dedim bu bebek kanamadan ötürü engelli mi olacak ?  Hayır hiçbirisi olmayadabilir  bunu 9 aylık olmadan anlayamayız dedi. O 3 aylık süre zarfında her nereye gittikse aynı cevabı aldık ve 3 ay geçti kontrolleri tek tek yaptırdık hiçbir sorun çıkmadı Rabbime çok şükür olsun ki. Kızım 1 yaşına girdiğinde bir sabah iş yerinde telefon geldi annem çığlıklar içinde ağlıyor bana ‘’kızım derine bir şey oldu nefes almıyor, öylece yatıyor acele hastaneye getirmeliyiz dedi benim elim ayağım boşaldı adeta buda neydi şimdi.Hemen hastaneye gittik kendine geldi kızım. Oradan da özel nöroloji doktorumuz Ali beye gittik ve Ali bey onu incelediğinde bu bir nefes tutulması nöbeti geçirdiği beyin kanaması çocukta bu hasarı bırakmış çok şükür ki sadece bu kaldı bu 4 yaşına kadar sürecek sonrasında geçecek.

Yaşadığı hastalıklar karşısında mucize kızınız dedi asla biz böyle sağlıklı olur diyemezdik bu bebeği dedi. Şimdi sadece ara ara nefes katılması oluyoruz onun dışına Allah’a şükür ki o kötü günlerden bi eser kalmadı.Prematüre bebekler mucize bebekler biz anneler de daha özeliz çünkü bizlerde ne Lohusalık ne yeni annelik olmuyor biz kuvözlerde yoğun bakım kapılarında bebeklerimiz için çabalamaktan başka şeyler yaşamıyoruz.Allah hepimizin evladına sağlık versin Allah kimseyi evladıyla sınamasın. Şimdi 04.04.2016 pazartesi günü Derin 3 yaşına giricek ve 3 yaş gününü kutlayacağız zaman çok hızlı geçiyor.

Münise Demirci
Trabzon ‘dan sevgiler..

 

7cf5c3a8-344b-4441-8a5e-7cb7a7b9a9b3

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir